تنهایی بهتراز گدایی عشق

 

در این بن بست...

 

دهانت را میبویند

 مبادا که گفته باشی دوستت می دارم.

 

دلت را میبویند

 

مبادا شعله ای در آن نهان باشد

 

روزگار غریبی ست ، نازنین

 

و عشق را کنار تیرک راهبند

 

تازیانه میزنند.

 

عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد...

 

***************************

 # من عريانم عريانم عريانم

 

مثل سكوتهاي ميان كلام هاي محبت عريانم

 

و زخم هاي من همه از عشق است

 

از عشق عشق عشق

 

# اين جهان پر از صداي حركت پاهاي مردميست

 

كه همچنان كه ترا مي بوسند

 

در ذهن خود طناب دار ترا مي بافند

 

 # پرنده ای که مرده بود به من پند داد که پرواز را بخاطر بسپارم , پرنده مردنیست

 

# من از نهایت شب حرف میزنم , از نهایت تاریکی, اگر به خانه ی من آمدی                   

 

 برای من ای مهربان چراغ بیاور

 

نویسنده علی در یکشنبه بیستم بهمن 1387 ساعت10:14 |